De week van Tommy

week 05 | 28-Jan-2009. Auteur: Tommy Kristiansen

Nieuw elan

Daar waar AGOVV Apeldoorn ‘de beurs’ op moet om het negatief eigen vermogen om te buigen in een positief saldo, Zwolle-trainer Everse amechtig tracht het falende aankoopbeleid te maskeren, heersen in Deventer de drie r's van reinheid, rust en regelmaat. Vanuit een op alle fronten gesloten verdediging proberen wij stapje voor stapje de weg naar boven in te slaan. Tijden veranderen. Nog niet zolang geleden stond Go Ahead te boek als een broeinest, als een vrijplaats voor luchtfietsers en werden wij geleid door snel van samenstelling wisselende vijfde colonnes.

Anno 2009 is dat allemaal anders.

De centjes zijn op orde, het stadion ís netjes en in de media worden wij meer en meer geafficheerd als die leuke traditieclub. Als de club met het laatste echte voetbalstadion van Nederland. En ook op het veld is het anders aan het worden. De selectie is stukje bij beetje ontdaan van buitenbeentjes en het team wordt door Ulderink van achteruit opgebouwd.

Begrijp mij niet verkeerd, ik kan er goed mee leven, maar het moet ook niet té saai worden in Deventer.

Het is, zoals geschreven,  prima dat wij in rustiger vaarwater zitten maar al deze stabiliteit moet niet leiden tot verstarring. Want er is nog genoeg te doen.

Op de eerste plaats moeten wij sportief verder zien te komen. Met genoegen stel ik vast dat Ulderink druk aan het scouten is voor het komend jaar. Heel goed, daar kun je niet vroeg genoeg mee beginnen. Zaak is natuurlijk wel dat je goeie jongens vast legt. Ons team slaagde er dit seizoen al tien keer in om de nul te houden maar maakt minder dan één doelpunt per wedstrijd. Wij missen scorend vermogen, wij missen creativiteit. Absolute noodzaak is de komst van een goeie nummer 10, een creatieve spelmaker. Een man met een steekpass, voetbalgogme en scorend vermogen. Cambuur heeft met Sandor van der Heide een hele goeie in huis. Zo’n type, een jongen met elan,  moeten wij ook hebben. Tweede target is een echte spits. En het dondert mij eigenlijk niet of dit een koele kansenbenutter is of een sterke balvasthouder. Trefwoord moet gewoon kwaliteit te zijn. Geen kwantiteit. Liever twee echte versterkingen dan vier net-niet voetballers. Daar hebben wij er genoeg van. Kort en goed: volgend jaar moet er een team staan dat meer kleur, meer profiel heeft dan het huidige. Een team met smoel, een team met ballen, een team met elan.

Dan de clubcultuur. In zijn nieuwjaarstoespraak gaf Hans de Vroome aan te willen werken aan het wij-gevoel binnen de club. En ook daar is niks mee. Nobel!  De relatie club - supporters kan wel een verfje gebruiken. Voorwaarde is wel dat clubleiding zich bewust is van het DNA van onze aanhang.  Wij zijn geen Heerenveen. Wij hebben geen toeschouwers die de ene week klappen voor Anky van Grunsven en de week er op zich - ongeacht het spelverloop -kostelijk vermaken in het Abe Lenstrastadion. Wij hebben geen toeschouwers maar supporters. Wij zijn veel meer een, pak ‘m beet, klein Feyenoord, een klein Utrecht dan een klein Heerenveen. Go Ahead, is bloed, zweet en tranen. Dat kwartje lijkt nog niet overal te zijn gevallen.

En dan het stadion. Het maakt mij eigenlijk niet uit: nieuwbouw of verbouw. Maar er moet wel wát gebeuren. Stilstand is achteruitgang. Het aantal BVO’s gaat drastisch aannemen. Het is nu aanpikken of nu afhaken. Een beetje meer druk vanuit de club op de gemeente Deventer zou geen kwaad kunnen. Het gemeentekantoor lijkt te zijn afgeschoten, kortom een prima moment om met ander ambitieus plan op de proppen te komen. Ook politici moeten per slot van rekening wat te scoren houden. Maar daar moeten ze wel bij geholpen worden! Door de club, door ons.

Ik rond af, conclusie van bovenstaande is dat er niks mis is met stabiliteit. Zeker niet als wij kijken naar ons armlastige verleden. Maar stabiliteit mag niet omslaan in stilstand. Wij moeten verder!  Met de selectie, met de relatie tussen de clubleiding en de supporters, met het stadion. Zaak is nu om echt voortgang te bereiken. Een beter team, een hechtere band binnen de club en natuurlijk een ander of een sterk gerenoveerd stadion. Vanuit de huidige stabiliteit moet er gewerkt aan een nieuw elan. Een nieuw elan dat ons terugbrengt daar waar wij horen: op het hoogste voetbalpodium van Nederland.

Tommy Kristiansen